maart, 2008

Sandra Bronsvoort

Beste lezers,

Hmmm, heel bedenkelijk allemaal een échte Dijkerhoeker die op www.espelo.nl een stukje schrijft onder het mom van ‘een stukje van een Sploder of aanverwant’. Mijn nicht Diny Tuitert kwam dan ook enigszins voorzichtig aan mij vragen of ik een stukje wilde schrijven, want is er wel een connectie tussen mij en Splo?

Ik zal me eerst even voorstellen: ik ben Sandra Bronsvoort (25), geboren en getogen aan de Oude Deventerweg 55. Ik was de laatste die bij de familie kwam: vader Bertus en moeder Bertha, zussen Wendy en Anita en opa en oma Bronsvoort woonden er al. Ondertussen is er al heel wat gebeurd, nu wonen mijn vader en zus Anita met haar man Martijn (ten Wolthuis) op 55 en 55a. Zij verwachten hun eerste kindje begin april. Mijn andere zus Wendy woont met Wilco (van Graads) aan de Maatmansweg met hun zoontje Stefan die op 2 december jl. is geboren. De uitbreiding van de familie is dus begonnen!

Ikzelf woon op het moment in Bathmen aan de Schoolstraat (boven Kadokido, tegenover Jo van de bakker, naast de school….) samen met mijn beste vriendin Helga Veneklaas (van Egberdien Reilink, de eerste connectie met Splo???). Maar ik ben niet rechtstreeks van de Oude Deventerweg in Bathmen beland………

Ik heb op de peuterspeelzaal in Dijkerhoek gezeten bij Tante Thea en daarna de lagere school in Dijkerhoek gevolgd. Na groep 8 kon ik niet wachten om naar de ‘grote school’ te gaan en ik heb uiteindelijk de HAVO op de Waerdenborch in Holten met goed gevolg afgesloten. Ik ben daarna in Deventer op het IJselland de HEAO Commerciële Economie gaan volgen. Ik ben in het tweede jaar van mijn opleiding in Deventer op kamers gaan wonen. Voor mijn opleiding ben ik in augustus 2002 naar Durban, Zuid-Afrika vertrokken voor 5 maanden om daar mijn stage te lopen. Samen met een studiegenootje heb ik daar stage gelopen bij een vrijwilligersorganisatie voor straatkinderen. Deze organisatie had een directrice gehad die geld van de organisatie voor privé-doeleinden gebruikte. Daarom stond deze organisatie in erg negatief daglicht en hebben wij geprobeerd om deze organisatie weer in een positief daglicht te stellen. Of dit gelukt is, zijn we nooit achter gekomen want de motivatie van de mensen was ver te zoeken…… wel heb ik ontzettend veel geleerd in die tijd. Het zien van al die arme mensen en het leven in een compleet andere cultuur geeft je een compleet andere kijk op bepaalde dingen. Na mijn stage ben ik met 3 andere studenten een maand op reis geweest door zuidelijk Afrika. Met z’n vieren in een auto, tent achterin en dan rondtrekken. Zo zijn we in Mozambique, Swaziland, Botswana en Namibië geweest. Echt een onvergetelijke ervaring!!!

In 2004 heb ik mijn diploma gehaald en weer even bij vaders thuis gewoond. Begin November van dat jaar heb ik mijn spullen opnieuw gepakt en ben ik samen met Marjan Noteboom (van Gerrit en Johanna, Beumersteeg) naar Australië vertrokken. Marjan zou voor een maand of 4 blijven, ik voor een jaar. We hebben een geweldige tijd gehad in Australië en Nieuw Zeeland! Werken voor je centen natuurlijk (op een boomplantage en boerderij) maar vooral heel veel genieten en bekijken! Nadat Hendri ter Stal (van Jopie en Dika) Marjan is komen ophalen (ze hadden net een jaartje verkering toen ik Marjan meenam……) was ik alleen in het grote Australië!

Ik heb toen een baan gezocht in Brisbane aan de kust en heb 3 maand in een restaurant gewerkt om geld te verdienen, want……….ik had een ticket gekocht om naar Zuid-Afrika te vliegen!!! Helga zat daar namelijk voor háár studie en die wilde gaan rondreizen. Ik wilde heel erg graag terug naar Afrika, en ach ik was toch al van huis……….dus ben ik 6 weken met haar en nog een andere studiegenoot van Helga door donker Afrika getrokken.

Nu 3 meiden in een Volkswagen Fox over de meest onbegaanbare wegen…….. en vaders thuis maar in de stress zitten!!! Maar wat was het geweldig! Na deze 6 weken weer terug naar Australië en uiteindelijk nog een paar weken in Thailand geweest. Toen wilde ik ook wel heel graag terug naar huis, het was genoeg geweest!

Eenmaal thuis weer wennen aan het leventje en op zoek naar een baan! Dat was wel een grote verandering, maar ik had snel een baan gevonden. Ondertussen verhuisd naar het ‘kokhuus’ bij Riek en Gait Rensen (aha, weer een connectie met Splo!!!). Mijn eerste baan (verzekeringen en hypothekenwereld) heb ik een jaar volgehouden en toen ben ik veranderd van baan. Deze baan heb ik nog steeds en dat is bij Rodi Petfood b.v. in Heino. Dit is een producent van honden- en kattenvoeding en ben ik, zoals ze dat noemen, brandmanager. Dit houdt in dat ik verantwoordelijk ben voor een ‘brand’, bepaald merk voer dus. Dat betekend dat ik het aanspreekpunt ben voor onze klanten (wereldwijd), alle promotionele acties, website, brochures e.d. opzet. Eigenlijk alle marketing rondom het merk. Daarnaast toezicht houden op de productie en distributie van het merk. Een hele leuke en gevarieerde baan waar ik zo af en toe flink moet aanpoten!

Ik woon nu een jaar in Bathmen. Ik was graag in het kokhuus van de familie Rensen blijven wonen, maar zoonlief van de familie kwam terug van een jaar Australië (daar had ik hem zelf mee geholpen om daar te komen) en hij wilde graag in het kokhuus gaan wonen. Dus heb ik plaats gemaakt voor Remco. Op dat moment zocht Helga ook woonruimte en om de kosten en gezelligheid te delen zijn we in Bathmen gaan wonen. Daar stond de bovenwoning vrij voor een leuk prijsje.
Dit pand staat bij de gemeente op de lijst van afbraak, omdat ze het centrum van Bathmen willen gaan herinrichten. Maar 2008 mogen we er nog wel wonen.

Maar mijn grootste connectie met Splo op dit moment is toch wel Remco van Zwart’n Gait. Afgelopen voorjaar zijn we er na 25 jaar achter gekomen (we hebben nota benen samen bij Tante Thea op de peuterspeelzaal gezeten) dat we elkaar toch wel heel interessant vinden. Remco heeft op Koninginnedag (nacht) halsbrekende toeren uitgehaald om bij mij boven te komen en sindsdien mag hij gewoon via de trap naar boven. Dus misschien had ik helemaal niet weg hoeven te gaan uit het kokhuus, maar ja als je alles van te voren weet!!!!

Naast mijn werk en Remco houd ik nog tijd over voor toneelspel, paardrijden, triathlon en regelmatig stappen met een hele bende Splooders en Dijkerhoekers! Altijd gezellig!

Ik hoop jullie en idee te hebben gegeven van mijn leventje! De pen wil ik graag doorgeven aan Egberdien Reilink, toch nog zeker een Splooder in hart en nieren!

Beste groet,
Sandra Bronsvoort

"In de Pen" is een rubriek waarin iemand (Sploder of aanverwant) een stukje schrijft over bijvoorbeeld zichzelf, hobby's, werk, een gebeurtenis, zijn omgeving etc. De keuze is aan de schrijver. Aan het eind geeft hij of zij de Pen door aan een ander. Deze rubriek heeft de intentie om elk kwartaal te verschijnen.