juni, 2007

Mirjam Markvoort

En ja dan word je op gebeld of je een stukje voor in de pen wilt schrijven, jeemienee wat moet je ermee, maar goed vind ook wel leuk om wat te schrijven en wil daarom Jan Koopman bedanken daarvoor.

Nou daar komt die, In 1968 trouwden mijn ouders Theo en Dinie Hondshorst en op 19 juni 1970 kwam ik op de wereld in Lettele als Maria Joanna Alberta Hondshorst, roepnaam Mirjam als eerste in het gezin. Ja ja een hele mond vol maar moest na alle opa’s en oma’s, vernoemd worden.

In 1972 kwam mijn broertje Jeroen.(hij kijkt mij over de kop, maar hij blijft mijn broertje.) Ik heb een hele leuke jeugd en school tijd gehad. Eerst in Lettele op de Sancta Maria en later in Deventer op de huishoudschool en weer 4 jaar laten op de MDGO VZ de afkorting van de Middelbare dienstverlening gezondheids onderwijs en dan richting van de Verzorging. Ik heb stage gelopen in een bejaardenhuis en in de gezinsverzorging. In 1989 ben ik van school gekomen en na 50 sollicitatie brieven kon ik gewoon in de thuiszorg aan het werk, waar ik stage had gelopen. Voor 40 uur in de week. Dit heb ik jaren lang met plezier gedaan, de zorg van een moeder overnemen, het zorgen voor de kinderen in combinatie met het huishoudelijke werk. Toen was je nog gewoon 40 uur in een gezin, later werd dat allemaal minder en had ik het idee dat ik alleen maar wc’s aan het schoon maken was. Bij toeval zag ik dat er een vacature was om binnen een steunpunt te gaan werken. Een steunpunt zijn 10 aan een geschakelde woningen die verbonden zijn met een gang (eigenlijk net als in Okkenbroek) alleen wij hebben geen winkeltje maar wel een zaal waar activiteiten gehouden worden. Deze steunpunten staan al bijna 12 jaar in Almen (waar ik werk), Epse en Harfsen. 

Het zijn senioren woningen, en mensen kunnen hier zelfstandig wonen met behulp als het nodig is van planbare zorg. Mijn taak is hier om de mensen voor 10 uur schoon en geschoren en al aan de koffie te hebben in de zaal. En verder alle dingen die er bij horen, medicijn cassettes vullen, huisartsen bellen en dat soort dingen. Het is heel leuk en afwisselend werk, er is natuurlijk een verloop van cliënten en dat maakt het werk juist leuk. Het is de bedoeling om de mensen zolang mogelijk zelfstandig te laten wonen. De oudste bewoner bij ons is 91 jaar. Ik doe dit werk nu vanaf 1999 en het bevalt met prima, ook moeten de mensen ’s avonds naar bed dus ook dit hoort erbij, en natuurlijk ook de weekenden. Dus ik heb een gevarieerd rooster. En ik hoop het toch nog wel een tijdje te doen, ondanks dat er allerlei wetten en plichten bij komen voor ons qua administratie wat het werk altijd niet leuker maakt maar zo heeft iedereen wel eens wat. 

Verder in de jaren heb ik wel goed rond gekeken, Dieka, Boode en Scheultie in Heeten, en trefpunt in Heeten, en zoldertje in Lettele. En in september van 1988, kwam ik Erik Markvoort tegen, beter bekend als Erik van Schepers, eerst wou ik er niets van weten en later vond ik hem toch wel leuk en in oktober 1988 hebben we verkering gekregen, zoals dat toen nog ging. Na een paar jaar verkering begon er toch wat te knagen om samen te gaan wonen of in ieder geval te kijken wat de mogelijk heden zijn. Zo zijn we in 1994 begonnen met plannen maken en in eind 1994 hebben we het gedeelte van Erik zijn ouders zo verbouwd dat hun er konden blijven wonen, en is het achterhuis afgebroken en is in juni 1995 begonnen met het boven de grond bouwen van ons gedeelte. Toen het huis stond en af was, zijn we 14 november 1995 getrouwd. Een prachtige dag, met familie en vrienden en met de kameraden van Erik strak in pak. Ik voelde me net de koningin tussen al die kerels prachtig.

Gewoon alles er om heen, echt de moeite waard. Van mijn ouders kregen we een pony en of Erik daar zo blij mee was weet ik niet zeker, maar Suzan zoals ze heet loopt nog steeds bij ons. Ondertussen heeft ze een veulen gekregen die Spring heet en die hebben we ook nog. En als het goed is komt er dit jaar een veulen, we weten alleen niet wanneer dus dat is en blijft een verrassing. In 1998 kregen we onze hond Joy een jack russel, waar we veel plezier van hebben vier jaar geleden heeft ze een nestje puppies gehad, En die puppy heeft al weer jongen gekregen, dus onze Joy is oma. 

Verder heb ik niet veel hobby’s, ik zwem 1 avond in de week, en als ik er zin in heb knutsel ik ook nog wel graag. Met kerst een eigen kerst kaart dat hoort er bij. Verder msn ik ook wel, zit graag achter de computer prutsen met foto’s die op een dvdtje zetten met een muziekje eronder, ja dat vind ik heel leuk werk.

Je leert in de loop der jaren veel mensen uit Splo kennen en dat is hartstikke leuk, zo word je vrienden kring weer uitgebreid. Toen ik pas met Erik ging, liepen er nog wat vrienden groepen door elkaar. Er gingen wat meiden ook om met de jongens, deze meiden zijn Rianne, Diny, Henny, Hendrika, Diana, en Dianne, en Dianne ging met Gerrit Blankena en al gauw hoorden wij meiden Anja, Ines en Ik ook bij die groep, met nieuwjaar rond gaan, met Hemelvaart fietsen en met Sploder feest mee doen aan de optocht, weken van te voren waren we al bezig, en het eind resultaat mocht er dan soms ook zijn. Nu gaan we nog 1 keer per jaar wat gezelligs met die meiden doen, Vorig jaar hebben we gebowld, en in januari hebben we een workshop stamppotten maken gehad, bij een van de meiden. Lekker bij gepraat en het was heeeel gezellig de taxi was geregeld dus wat wil je nog meer.

 

Ik heb zelf nog 3 vriendinnen die ik ken vanaf de kleuterschool en waar we regelmatig mee uit gaan of op visite. Iedereen is een richting op gegaan, maar dan 1 keer per jaar net als in Splo komen ook wij naar de Lettelese Kermis om weer bij te praten. Net als wij in splo een keer hebben mee gedaan in de optocht. Where ever you go, go back to splo, zo doen wij dat met de Lettelese Kermis.
Verder kunnen wij meiden van de kameraden van Erik ook allemaal goed met elkaar opschieten en dat is heel gezellig als je een weekend uit gaat, met de kameraden.
Met de veiling vorig jaar hebben de kameraden geboden op een weekend weg voor 20 personen, en dat weekend hebben wij gekregen, of gekocht hoe je het maar noemt. Een prachtig weekend, geheel verzorgd en al, en wat hebben we een schik gehad, We waren bij de Haverkamp in Markelo, zo dicht bij en zoveel schik, feestcommissie bedankt nog daar voor.

 

Hier een foto van dat weekend, de Cherry’s waren er voor een feestje ’s avonds (en die waren aan het reperteren) en wij waren aan het eten, dus dat werd spontaan een polonaise en natuurlijk roeien.
Ja dat is onze groep, altijd in voor een feestje.

Verder heb ik niks te schrijven en ik wil graag de pen doorgeven aan Leo Holleboom.

"In de Pen" is een rubriek waarin iemand (Sploder of aanverwant) een stukje schrijft over bijvoorbeeld zichzelf, hobby's, werk, een gebeurtenis, zijn omgeving etc. De keuze is aan de schrijver. Aan het eind geeft hij of zij de Pen door aan een ander. Deze rubriek heeft de intentie om elk kwartaal te verschijnen.