oktober, 2015

Mini Jansen

Hallo, 

Ik ben Mini Jansen, via facebook bevriend met Rika Haverslag, waarvan ik de pen heb overgenomen.
Ik heb naar de OLS Bosschool Espelo gegaan van 1957 tm 1963. 
Ik ben de oudste van 7 kinderen van Hendrik en wijlen Dine Jansen. Mijn opa was Reint Jansen en we woonden in de Helhuizen. Toen ik net naar school ging werd ik met fietsje en al over een geul getild door mannen die een telefoonkabel aan het leggen waren. Verder kan ik me nog herinneren dat we kikkers tegen het raam aan lieten lopen bij juffrouw de Ridder, omdat mijn vriendinnen moesten nablijven. Ook hadden we hele (mos)huizen in het bos bij het veldje en slootje springen was ook zeer geliefd in die tijd.

Na de lagere school heb ik de MULO, later MAVO doorlopen en de MEAO. Aan de Meao heb ik ook hele leuke herinneringen, het was een hechte klas met leerlingen vanaf Apeldoorn tot Wierden en zelfs Hengelo en Enschede. In de tussentijd zijn mijn ouders verhuisd naar Okkenbroek, Hemmekersmarsweg 2. Daar wonen mijn vader en jongste zus Ellie nog met haar gezin.

Na mijn schooltijd heb ik 10 jaar bij Kluwer op de Holding administratie aan de Stroomarkt in Deventer gewerkt en daarna nog 4 jaar bij Stokkinks Meubelfabriek in Terwolde, die nu al lang niet meer bestaat.
Op jonge leeftijd kreeg ik al verkering met Gerrit Bijsterbosch uit Welsum wiens ouders een patatkraam en later een café hadden. In 1982 hebben wij het cafe overgenomen en we hebben dat 20 jaar gerund. We hebben het uitgebreid met een zaal en een groot terras en een camping met vis- en zwemvijver. In 1985 is onze enigste dochter Janine geboren. Zij deed het goed op school en is na het atheneum in Heerde is ze gaan studeren in Maastricht. Ze is nu doktor in de neuro psychologie. Ze werkt aan de universiteit van Oxford, Engeland, waar ze hersenonderzoek doet. In mei van dit jaar is ze getrouwd met Maarten Vooijs in Madeira en samen wonen ze in Oxford. Toen zij naar Maastricht ging verhuizen hebben wij het cafe met toebehoren verkocht aan een neef van Gerrit zodat het nu nog steeds Eettapperij Bijsterbosch heet en nog veel groter geworden is. Ook de camping de Stuurmanskolk bestaat nog.

Na eerst nog een zomer de camping gerund te hebben zijn wij geëmigreerd naar Bonaire, Caribbean, waar we nu al bijna 12 jaar wonen. Het was al heel lang onze wens om na ons werkzame leven in een warm land te gaan wonen. Maar omdat dat allemaal in een stroomversnelling terecht kwam hebben we de eerste 10 jaar op Bonaire nog wel gewerkt bij een zwembadbedrijf. Gerrit als technicus en ik in de winkel en administratie. Sinds november 2014 werken we niet meer. Gerrit had al zeker 35 jaar niet goed werkende nieren en vorig jaar was het bijna zo ver dat hij moest gaan dialyseren. Ik heb me toen aangemeld als donor en we hebben het hele traject van onderzoeken met goed gevolg doorlopen. Uiteindelijk werd ik goedgekeurd, na 20 kilo gewichtsverlies, om een nier aan mijn man te mogen afstaan. De operaties zijn op 5 december 2014 uitgevoerd in het VUmc in Amsterdam, waar we 3 maanden toen zijn geweest. Alles is goed verlopen en met Gerrit ging het vanaf dat hij uit de narcose kwam, direct al prima. Ik heb wel langere tijd nodig gehad om weer op krachten te komen, maar voel me nu prima. De laatste tijd heeft Gerrit 2 x een virus opgelopen door zijn verminderde weerstand. Begin september kreeg hij gordelroos aan hoofd en oog, waar hij nu nog herstellende van is. Maar mijn nier doet het prima in zijn lichaam en dat is het voornaamste.

Toen we de laatste keer ( na het overlijden van mijn moeder) terug reisden naar Bonaire is Gerry Lubbersen, oud klasgenoot van me, met ons meegereisd en heeft ze 2 weken bij ons gelogeerd. We hebben haar toen ons mooie eiland laten zien.  Als jullie ook willen komen moet je kijken op www.casagermi.com, dat is onze website. Ik moet er wel bijzeggen dat we alleen in juni juli en augustus plek hebben. Voor de rest van het jaar hebben we vaste huurders.

Maar Gerry gaat de pen nu van mij overnemen. 
Ik doe de groeten aan iedereen, die me nog herinnert.

Mini Bijsterbosch Jansen

 

"In de Pen" is een rubriek waarin iemand (Sploder of aanverwant) een stukje schrijft over bijvoorbeeld zichzelf, hobby's, werk, een gebeurtenis, zijn omgeving etc. De keuze is aan de schrijver. Aan het eind geeft hij of zij de Pen door aan een ander. Deze rubriek heeft de intentie om elk kwartaal te verschijnen.