maart, 2006

Jantiena Enderink

Normaal zet je je naam onder aan een stukje, maar nu zal ik hem boven aan plaatsen zodat je dadelijk kunt zien dat Jantiena Enderink – Klein Horsman oftewel Jantiena van Stroeks Gerrit Jan en Jenneke van de vijfhuizenweg, De Pen heeft gekregen. Henk Blankena was zo aardig om aan mij te denken. , Henk bedankt, kost je een biertje met de Kermis in Battum.
Wat over jezelf schrijven gaat niet zo makkelijk als praten maar goed “Door geet hen“

Op een koude zondag middag midden in de winter op 18 januari 1959 ben ik geboren, als tweede dochter. Mijn zus Dinie is bijna 9 jaar ouder dan ik, zij woont in Borne.
De Kleuterschool was er nog niet in Splo dus gingen we met 6 jaar naar de Bosschool samen met Johan van Tuutert, Toon Dinie en Fennie van Veldberend, een paar jaar later gingen de jongens van Schoneveld en Herman van Toon ook mee, dwars door het Sploose Bos. Dat vond ik altijd dood eng ik heb er nachtmerries van gehad. De eerste jaren hadden we juffrouw van de Ridder daarna drie jaren bij meester Hol. We zaten in de vierde klas toen Jantje Lubbersen bij ons op school kwam samen met zijn ondeugende broertje Wim. Hij trok me steeds aan de haren.
We hadden een grote klas van 12. De Bibliotheek achter in de klas met hele mooie boeken zoals de Kameleon. Als wij “Zingen “ hadden bracht meester Hol de bandrecorder mee en dan moesten me we mee zingen. Herman van Pasman weet je nog “Sjing Boem”dat zong je alleen maar mee.
Dia’s kijken van de vakantie van meester Hol en vrijdags middags las hij meestal voor uit Olie B Bommel!! Vond ik geen klap aan, ging liever vroeg naar huis.
Na de lagere school gingen Dinie van Toon, Carla van Kaatje, Jannie van Geertman en ik naar de Huishoudschool in Holten. Daar hebben we veel lol gehad, na drie jaar ging ieder haar weg.
Ik werkte inmiddels zaterdags en in de vakantie al bij slagerij Kalfsterman. Voor dat ik van school afkwam vroeg Anton of ik bij hen in dienst wilde komen. Mijn eerste gedachten waren toch nog om door te leren maar alles op een rij gezet heb ik het toch aangenomen. Daarna heb ik avondcursussen gedaan, Het middenstandsdiploma heb ik in de avonduren gehaald. Daar ging ik samen met Egberdien uut n’Diek naar toe. Samen huiswerk maken as altijd heel gezellig.
De meao in Almelo ben ik ook mee begonnen maar dat was te hoog gegrepen naast mijn werk, uitgaan, vriendje en wat al niet meer. Daar ben ik mee gestopt vlak voor het examen.
Toneel spelen in Splo was altijd erg gezellig rondom de zwarte kachel in het Trefpunt. De meeste verhalen waren altijd over het weekend. Op de tweede plaats gingen we dan repeteren.
Een toneelstuk spelen was altijd een hele klus om alles te leren enz maar het was o zo gezellig met vooral Johan van Meilink om je heen, hij was meestal mijn man. Later kwam de Revue erbij oké ook best gezellig maar op een andere manier.
Ondertussen heb ik Wim Enderink leren kennen bij de Wippert!
Na ongeveer 7 jaar verkering te hebben gehad zijn we in 1981 getrouwd, ja bijna 25 jaar geleden!!!
We hebben een huis laten bouwen aan de Peppeldijk in Bathmen en niet zoals velen denken dat ik in Harfsen woon. Het is wel zo dat ons huis het laatste adres in Bathmen is. Als we van huis gaan, gaan we via Gelderland, Laren gem. Lochem of Kring van Dorth gem. Gorssel of via Bathmen gem. Deventer van huis We wonen wel op een drie landen punt schoolkring Harfsen, Huisarts van Laren Rabo bank Bathmen.
We wonen bij buren van Wim, deze mensen hadden geen kinderen en wel een boerderij.
Bij Wim thuis hadden ze een kruidenierswinkel en een meelhandel. Wim vond boeren zo leuk dat hij al zijn vrije tijd bij de buren te vinden was. Later kwam hij in loondienst en toen we getrouwd zijn samen een maatschap. Ik werkte nog steeds bij de slager, net geen 12 ½ jaar vol gekregen.
In 1984 werd Rudie geboren. Rudie is jammer genoeg gehandicapt. Daar hebben we veel pijn en verdriet om gehad. Maar je hebt geen keus. Na een half jaar werd Wim overspannen wat ook een paar jaar duurde en daarna nog een paar zwangerschappen die fout afliepen, kortom een tijd om heel snel te vergeten.

In 2001 hebben Wim en ik de boerderij van Derk Jan en Jantje overgenomen en door de jaren heen ben ik “omgeschoold tot boerin”. Vaak voel ik me de joker, bijna overal inzetbaar. We boeren ook nog een klein beetje in Splo . We hebben daar nog een stukje grond liggen aan de vijfhuizenweg, waar meestal de pinken lopen. Het is wel vreemd dat mijn moeder daar nu niet meer woont. Ze woont al gauw weer een jaar in Holten waar ze het prima naar de zin heeft. Rudie gaat dagelijks naar Zozijn in Wilp voor dagbesteding en om het weekend logeert hij daar ook. En zo hobbelelen de dagen en jaren voort. Ik kan me niet voorstellen dat ik al zo lang weg ben uit Splo Het jonge spul daar ken ik niks meer van. Ik doe nu zelf net als mijn ouders eerder Waör is det er eentje van?” Ik had daar zo’n hekel aan als ze dat vroegen en nu doe ik het zelf ook! 

Het verhaal loopt op z’n eind en hierbij wil ik de pen graag doorgeven aan mijn nichtje Alie uut Splo……..eh ……. Haverslag. Al vond ik het moeilijk om wat te schrijven, toch vind ik het een heel leuk initiatief.

Hartelijke groeten van Jantiena.

"In de Pen" is een rubriek waarin iemand (Sploder of aanverwant) een stukje schrijft over bijvoorbeeld zichzelf, hobby's, werk, een gebeurtenis, zijn omgeving etc. De keuze is aan de schrijver. Aan het eind geeft hij of zij de Pen door aan een ander. Deze rubriek heeft de intentie om elk kwartaal te verschijnen.