december, 2010

Jantien Reijlink-Toorneman

Willy…wat een verrassing, bedankt voor het doorgeven van de pen.
Ik zie je nog zo fietsen in het Sploderbos, vaak ging het goed maar soms wilde je maar één ding en dat was zo snel mogelijk naar huis. Maar gelukkig is alles goed gekomen en was ik voor jou het letterlijke en figuurlijke steuntje in de rug op dat moment.

Mijn naam is Jantien (a) Reijlink-Toorneman , in 1957 kwam ik ter wereld als 4e kind van Johan en Dine Toorneman.
Mijn zus Jannie is 13 jaar ouder, Hans 11 jaar en Wim 3 jaar. Ik heb een fijne jeugd gehad in Splo en denk met warme gevoelens terug aan de jaren op de Bosschool.
Gymnastiek en grenswerpbal op het veldje, dia’s kijken bij meester Hol , maar ook eindeloos knikkeren, ballen, touwtje springen en naar school fietsen door de Haar (bij Tine het bos in). Als het even kon fietste ik tussen de middag naar huis om te eten, overblijven vond ik maar niks. De geschiedenis verhalen vond ik prachtig, rekenen iets minder. Opoe thuis zei dan: “We moeten de meester maar eens weer wat eieren brengen”! Uiteindelijk kwam het mij allemaal goed en mijn “eigen meester” legde het later nét iets beter uit.

Na de lagere school moest ik naar Holten, een wereldstad voor mij. Ik was er ooit al eens verdwaald tijdens het verkeersexamen en met het nummer nog op mijn rug terug naar Splo gefietst.
Maar nu is er geen weg meer terug, ik ga naar de huishoudschool en daarna naar de INAS in Deventer.
Uiteindelijk beland ik op de kappersvakschool in Enschede, een leuke tijd, maar in het kappersvak heb ik maar enkele jaren gewerkt, in Holten en in Deventer.
Ik ging enkele jaren later alsnog de verpleging in.

Ondertussen had ik Anton Reijlink uit Holten leren kennen (zeskamp Holten) en in 1975 zijn we samen Zutphen gaan wonen.
Anton kreeg daar een baan in het onderwijs en is daar nog steeds werkzaam.
We kregen eerst twee dochters, Evelyn en Maaike en daarna in 1988 zoon Ton. De meiden zijn inmiddels getrouwd en hebben zelf kinderen.
Evelyn is verpleegkundige en woont met haar Frank en zoontjes Sil en Hidde in Markelo, na eerst enkele jaren in Utrecht te hebben gewoond.
Maaike is politiek adviseur op een Ministerie en woont met haar Bob en zoontje Max in Den Haag. Ton is nog thuis en studeert in Nijmegen geschiedenis (hoe kan het ook anders) hij reist op en neer.
Gelukkig, want hij brengt veel leven en gezelligheid in huis.
Inmiddels wonen we al 27 jaar in Eefde, onder de rook van Zutphen, tegenover het voetbalveld. Een prima plek voor ons, dicht bij de velden en… de kantine. Zelf hou ik het bij hardlopen en wandelen, zomers in de bergen en de rest van het jaar in ons eigen landje.

Intussen ben ik alweer meer dan 25 jaar werkzaam in de zorg, jaren van werken en studeren, maar met heel veel plezier.
De laatste jaren ben ik fulltime werkzaam als wijkverpleegkundige in Zutphen en heb ik twee teams onder mijn hoede . De palliatieve zorg en het mensen begeleiden in hun laatste levensfase vind ik nog steeds het meest indrukwekkende stukje van mijn baan .
Je komt bij zoveel verschillende mensen en mag dan een klein stukje mee lopen op hun levenspad.

Zomer 2010 was voor ons wel een hele bijzondere zomer, op 13 juli overleed mijn moeder op 92 jarige leeftijd. Afscheid nemen van haar was ook afscheid nemen van het ouderlijk huis en de vraag om een stukje voor “in de pen” te schrijven kwam op een goed moment. Espelo is de plek waar ik ben geboren en getogen en waar ik nog altijd heel graag kom, de term ex-Sploder bestaat voor mij niet Sploder ben je en dat blijf je.

Hartelijk groet uit Eefde van Jantien Reijlink-Toorneman
De pen blijft nog even in de familie, ik geef hem door aan mijn zus Jannie Reilink-Toorneman.

"In de Pen" is een rubriek waarin iemand (Sploder of aanverwant) een stukje schrijft over bijvoorbeeld zichzelf, hobby's, werk, een gebeurtenis, zijn omgeving etc. De keuze is aan de schrijver. Aan het eind geeft hij of zij de Pen door aan een ander. Deze rubriek heeft de intentie om elk kwartaal te verschijnen.