maart, 2007

Jan Koopman

Zoals het vroeger ging met de kleding en speelgoed, gaat het nu met de Sploder pen: van grote broer naar broertje. Ook nu weer bedankt Dinant.

Ik zal me even voorstellen op de Splose manier: Ik bin d’r één va Hendrik en Dine van Høalman. Hoewel de Bosschool niet tot mijn opleiding gerekend mag worden, loop ik al sinds mijn middelbare schooltijd in Espelo. Mijn jeugd in Espelo bestaat uit een aaneenschakeling van leuke, grappige en bijzondere voorvallen. Het Espelose feest is altijd al een hoogtepunt geweest en zal het wat mij betreft ook blijven. Elk jaar weer hebben we ons enorm ingespannen om weer een bijzondere wagen te maken. In de praktijk blijkt dit te bestaan uit het bouwen van een excentrieke wagen (vaak waar een lichaamsdeel centraal staat!) in de laatste 2 dagen en de rest van de weken gebruiken we voor het proeven van bier. Deze inspanning heeft overigens nooit geleid tot een eerste plaats.

Als ik in mijn huidige woonplaats Apeldoorn vertel over het Splose feest, blijkt maar weer hoe uniek een kleine gemeenschap kan zijn. Zoiets zal in Apeldoorn nooit kunnen. Het feit dat vele vrijwilligers zich inzetten voor dit - en tevens vele andere festijnen - waarbij de kinderen altijd een eigen plek hebben, maakt deze buurtschap bijzonder! Ik wil hierbij dan ook iedereen aanmoedigen dit festijn in stand te houden.

De Shithouse party mag ook zeker gerekend worden tot de bijzonderheden waaraan ik ook deel uit maakte. Een groot feest bij Jan Stam in de mestsilo. Na jaren bijna alles samen te doen, zien we elkaar nog zeer regelmatig.

Op het Splose feest van 2005 heb ik me aangemeld deel te nemen aan de revue voor 2006 bij de EX-Sploders. In de eerste vergadering in de kantine van “de Noordpool” hebben we meteen besloten ook mee te doen aan de optocht. Met goede moed en vooral veel plezier hebben we (met gelukkig veel toneelervaring in de groep) een heel mooi toneelstuk in elkaar gedraaid. We hebben ons moeten bedwingen niet de hele avond te willen vullen! Omdat we geen wagen kunnen bouwen op het Holtense ijspaleis “de Noordpool” Hebben we deze kantine moeten verruilen voor de schuur aan de Haalmansweg. De wagen voor de optocht is gebouwd bij huize Høalman (bij broer Dinant in de schuur). Broer Dinant heeft ons naast een werkplek ook een prachtige kantine ter beschikking gesteld. Dit maakte dat de avonden bouwen meestal eindigen in een gezellig samenzijn. Deze optocht heeft er wel voor gezorgd dat ik ook deel uitmaakte van het winnende team!! Eindelijk de langverwachte eerste plaats van de Splose optocht. 

Tegenwoordig woon ik samen met mijn vrouw Ines en zoon Tygo (geboren 1998) in Apeldoorn. Gelukkig wonen we in een straat met paar oude huizen met sfeer en bewoners die zelf ook van het platte land komen of er veel mee te maken hebben. Deze straat heeft hierdoor een dorps gevoel gekregen. Net als het Splose feest houden we elk jaar een straatfeest waar de kinderen ook een speciale plek hebben. 

Mijn werk bij de firma Weweler bestaat momenteel uit het opzetten van een hele nieuwe productielijn inclusief alle bijbehorende machines voor het vervaardigen van veersystemen voor vrachtwagens en opleggers. Hierbij is het de bedoeling dat de producten zo snel mogelijk gemaakt worden. Dit betekent nieuwe productiemethoden zoeken waardoor indien mogelijk het aantal productiestappen afneemt. 

Wij wensen jullie veel leesplezier en tot de volgende keer in Splo!!

Bedankt voor het lezen van dit stukje en ik wil de pen met veel plezier doorgeven aan een bijzondere meid: Mirjam Markvoort.

"In de Pen" is een rubriek waarin iemand (Sploder of aanverwant) een stukje schrijft over bijvoorbeeld zichzelf, hobby's, werk, een gebeurtenis, zijn omgeving etc. De keuze is aan de schrijver. Aan het eind geeft hij of zij de Pen door aan een ander. Deze rubriek heeft de intentie om elk kwartaal te verschijnen.