maart, 2003

Bertine Markvoort

Nou Wendy, ik kan me inderdaad niet herinneren dat ik jou verteld heb dat ik graag een stukje voor "in de pen" wou schrijven, maar nu jij mij de pen hebt gegeven doe ik het graag hoor. Misschien dat we het er over hebben gehad op mijn feestje in Groningen, maar waarschijnlijk hadden we het te druk met het zingen van Rage Against the Machine.....

Nou laat ik dan ook maar beginnen bij het begin. Ik ben geboren op 17 april 1977. Iets te vroeg en daardoor niet al te zwaar, maar dat heb ik prima ingehaald. Na een week in het ziekenhuis in Deventer te hebben gelegen, brachten mijn vader en moeder mij naar de Espelodijk 1. Daar woonden al heel wat mensen, mijn vader (Jan), mijn moeder (Gerda), mijn zus (Marieke), mijn opa en oma (Hendrik en Mina) en mijn tante (Zwaantje). En zo bleef het ook een poosje.

Omdat opa en oma op een gegeven moment te oud werden om tante Zwaantje te verzorgen (zij was geestelijk gehandicapt), is zij naar de Lathmer in Wilp gegaan. Hier heeft zijn nog vele jaren met plezier gewoond.
In 1996 Zijn opa en oma naar de Diesenplas in Holten gegaan. Opa is daar in 2000 op 92 jarige leeftijd overleden en oma woont daar nog steeds. Ze is erg oud en ligt alleen nog maar op bed. Je kunt geen contact meer met haar krijgen, maar ze heeft een sterk hart en ik weet zeker dat ze hele mooie dromen heeft.

Na de Bosschool ben ik naar de Scholengemeenschap in Holten gegaan en daar heb ik het VWO afgerond. En toen naar "de grote stad" om te studeren. Ik was al een paar keer in Groningen geweest en de stad sprak mij erg aan (eigenlijk is het gewoon een groot dorp). Daarom ben ik in Groningen economie gaan studeren aan de Rijksuniversiteit. Ik kon een kamer krijgen op een echte studentenflat (http://s2.selwerd.nl) Een kamertje van 14 m2 op 8 hoog is vergeleken met de ruimte op het platteland natuurlijk een erg groot verschil, maar ik heb het daar erg naar mijn zin gehad.
In het begin kwam ik nog elk weekend thuis om kippen te snijden bij Nijland (en natuurlijk voor het stappen bij Dieka, de Wippert, Bill enzovoort en natuurlijk voor de was...), maar op een gegeven moment was ik dat reizen toch een beetje zat en vond ik een bijbaantje als zaterdagpostbode in Groningen (en moest ik mijn was zelf gaan doen). Ik heb erg genoten van alle dingen die bij het studentenleven horen en gelukkig is het ook nog gelukt om mijn studie af te ronden. En dat heb ik toen ook maar flink gevierd!

En dan op zoek naar een baan. Ik wou erg graag in Groningen blijven en kon een baan krijgen bij de Gasunie. Het gas dat in Splo uit de leidingen komt, wordt door ons verkocht aan de Essent en wij kopen het weer in bij de NAM. Ik werk als salesmanager bij de afdeling export. Wij verkopen het gas aan het buitenland en ik zit bij de Duitsland-groep. Dit betekent dat wij vaak op reis moeten om te vergaderen (in het Duits) en dat is erg leuk. Ik heb ook hele leuke collega’s en opvallend is dat heel veel mensen van boerenafkomst bij de Gasunie werken (tja, het gas komt ook uit de grond)!

En na 6 jaar op de studentenflat te hebben gewoond heb ik nu mijn eigen huisje in een echt hofje, heel erg mooi, toch nog een beetje het plattelandgevoel in de stad (ik vond op internet een heel klein fotootje van het hofje).

Op de studentenflat heb ik ook Mark leren kennen en wij hebben ruim vier jaar een relatie gehad. Maar ja, niet alle relaties zijn voor eeuwig, dus nu ben ik weer vrijgezel. Dat was wel even wennen, maar dat heeft ook zeker zijn voordelen. Zo ben ik afgelopen zomer met Karin Luggenhorst (uut Splo) en Marijke Korse (uut Grûnn) naar Griekenland geweest en daar hebben we flink genoten van het mooie weer en het lekkere eten.

Zus Marieke woont inmiddels ook niet meer aan de Espelodijk. Zij woont nu aan de Beusebergerweg in Holten (in de oude boerderij van Teeselink, haar buren zijn Bertus en Marie Brinkman). Marieke heeft gekozen voor een studie en daarna ook een baan in de verzorging en zij werkt nu als teamleider op Groot Schuylenborg in Apeldoorn.

Jan en Gerda wonen nu dus nog met zijn tweetjes (en natuurlijk ook met alle varkens) aan de Espelodijk. Maar ik kom nog graag op bezoek en dan ga ik natuurlijk graag op stap met mijn vriendinnen. En, zoals Wendy al schreef, komen ze ook af en toe in Groningen en dat is altijd leuk (bijvoorbeeld op een feestje in de flatbar)!

Karin Krikkink (van Eppie en Gerrie van de Hommelte) woont ook in Groningen en wij zien elkaar vrij regelmatig, helemaal nu we "fanatiek" aan het sporten zijn! En dat is ook nodig, want ik ben van plan om dit jaar mijn PR op de triatlon in Holten te verbeteren!

En nu mag ik de pen weer doorgeven en eigenlijk vond ik dit niet zo moeilijk. De pen moet weer naar Splo en ik geef hem graag door aan mijn oude buren Anton en Hennie Nijkamp. Toen ik namelijk naar Groningen ging, had ik nog een fiets nodig en toen heb ik van hen de oude fiets van tante Jantje gekregen. En iedereen weet dat er veel fietsen worden gestolen in de stad, maar ik heb hem nog steeds (hij is wel wat verroest, maar hij doet het nog prima)!

 

"In de Pen" is een rubriek waarin iemand (Sploder of aanverwant) een stukje schrijft over bijvoorbeeld zichzelf, hobby's, werk, een gebeurtenis, zijn omgeving etc. De keuze is aan de schrijver. Aan het eind geeft hij of zij de Pen door aan een ander. Deze rubriek heeft de intentie om elk kwartaal te verschijnen.